مسیر معیشت در افغانستان

مسیر معیشت در افغانستان

نگرانی که بسیاری از افغانان روستایی در برابر امرارمعاش خانواده ها و آماده ساحتن اطفال شان برای آینده روبرو اند نمی تواند نادیده پنداشته شود. پالیسی های طرح شده عمدتا توجه بالای رشد اقتصاد و بازار ها دارند با عدم توجه به اینکه کی ها و چگونه ازآن منفعت خواهند برد، در چنین حالتی بعید به نطر میرسد که پالیسی ها بتوانند رسیدگی به وضعیت فقرا نموده و نیازمندی های شان را رفغ نمایند.

پروژه مسیر معیشت در افغانستان متکی بر مطالعات موضوعی قبلی واحد تحقیق وارزیابی افغانستان در سالهای 1382- 1383 در ولایات فراه، بدخشان، سرپل و کندهار میباشد.

این مطالعات روند تغیر معیشت خانواده ها را در مناطق روستایی با آگاهی از شرایط تغیر دهنده ، آن شرایطی که مردم ذریعه آن زندگی خویشرا پیش میبرند و به کار بردعملکرد های که آنان جهت فایق آمدن بر این تفیرات عمل میکنند در طی ده سال اخیربازرسی می نماید.

دریافت ها از مطالعات فبلی اشاره برآن دارند که بسیاری از خانواده های روستا نشین در ولایات خشکسالی زده شمال فغلا در وضعیت بدتر ازآن اند که در شروع دهه بودند. با وجود همه کمک های انکشافی که پیشرفت های محسوسی را در فراهمی تعلیم، ضحت و آب آشامیدنی صحی نموده است، نگرانی روزمره مردم برای دست رسی به خوراک منحیث یکی ازمسایل تشویش بر انگیز و نگران کننده برای بسیاری از قریه های روستایی بافی مانده است.

پالیسی سازان در طی سالهای اخیرعموما با چشم پوشی از این حقیقت توجه خویش را متمرکز و محدود بر انکشاف و رشد بسیط افتصاد عایداتی نموده اند با وجود اینکه هنوزهم مردم در روستا های افغانستان با داشتن اندک راه های فرار به طور چشم گیری در دام فقر گیر مانده اند.

اگر افغانستان مصمم بربدست آوردن و تامین اقتصاد دوامدار میباشد باید کاهش فقر (فقرزدایی) محراق توجه پالیسی سازان قرار گیرد. تلاش های آینده جهت اختتام این معضله باید مطمینا نگرانی های افغانهای روستایی در موارد چون: کمی حاصلات، مرض، و مصارف گزاف و کمرشکن عروسی ها نشاندهی نماید و در برنامه ریزی ها باید سعی مبنی بر دریافت عوامل عمومی فقر و فراهم آوردن کمک های تخنیکی مورد توجه قرار گیرند.



x