په سیمه ییزه حکومتولۍ کې پرمختیاوې: موجود او عینی واقعیتونه

په سیمه ییزه حکومتولۍ کې پرمختیاوې: موجود او عینی واقعیتونه

 د افغانستان د څېړنې او ارزونې ادارې د سیمه ییزه حکومتولۍ څېړنه د ۲۰۱۰ کال په بهیر کې په سرپل، جوزجان، سمنګانو، لغمان، وردګو، ډایکندی او هلمند ولایتونو کې ترلاس لاندې نیول شوې ده.
دغه څېړنه متنوع سیمه ییز حکومتی جوړښتونه، رسمی او غیررسمی سازمانونه، اداری او منتخب جوړښتونه او د دوی ترمنځ اړیکې به تر څېړنې او تحلیل لاندې ونیسی. د نماینده جوړښتونو، سرچینو، پرمختیایی او امنیتی چارو ترمنځ اړیکو باندې په پوهاوی سره، دغه څېړنه غواړی، په هېواد کې د سیمه ییزه حکومتولۍ په اړه یوه کره ارزونه وړاندې کړی. دغه څېړنه وښودله، چې د دغه واقعیت له شتون سره سره، چې له دولت سره زیاتره هغه افغانان سرو کار لری، چې په ولایتونو او ولسوالیو کې اوسېږی، خو بیا هم په افغانستان کې سیمه ییزه حکومتولۍ ته کمه پاملرنه شوې ده. دغه بې غورۍ، په کابل کې د مرکزی حکومت د هڅو او اغیزمنتیا پر مخ خنډ ګرځی. د دغې څېړنې کلیدی او مهمې موندندنې دا دی:
•د خدمتونو او زیربناوو لپاره کافی پیسو ته لاسرسی نشته.
•پلانونه په مرکز کې طرح کېږی او د سیمې اړتیاوو ته پکې پاملرنه نه کېږی.
•د پام وړ دولتی واک نه دی سپارل شوی، په دې معنا سره، چې سیمه ییزې استازی نه شی کولی، له سیمه ییز حکومت سره محاسبه وکړی.
•پالیسۍ له تېروتنو او پیچلتیاوو ډکې دی؛ رامنځته شوی جوړښتونه کاری تداخل لری.
•د اجراییه، مقننه او قضاییه قوو ترمنځ د قواوو تفکیک روښانه دی.
•د مرستندویانو تګلارې ناهمغږې دی او دغه چاره د دولتی جوړښتونو له انحراف سره نوره مرسته کوی.
  دغه پروژه به پر ۲۰۱۱ ز. کال خپره شی.



x